روی ماه خداوند را ببوس ... !
درود بر دوستان جان
از پیام های عمومی و خصوصی پست پیشین بسیار سپاسگزارم...
از لطف سرشار و زمانی که به ارایه نظر پرداختید نیز هم...
هدفم در درجه اول فقط نوشتن بود چون قلم تنها مونس و همراه و همدم و حتی سلاح منه و من با نوشتن آروم میشم.
در درجه بعد دیدن ماجرا از زاویهی دیدهای متفاوت برای تصمیم و اقدام موثرتر...
بسیار آموختم و تجربهی خوبی حاصل شد و شنبه با جمعبندی مطالب اقدام حساب شده و منطقی رو انجام خواهم داد... توکل بر خدا...
اما امشب یک ایمیل قدیمی رو خوندم و یاد یکی از دوستان خاص (مثل جملگی شما: عزیز) اون ایام وبلاگ نویسی افتادم و قولی که بهشون داده بودم و در گذر ایام و درگیری روزمره فراموش کرده بودم
برچسب:
نویسنده: مهتاب نیکنام